طراحی عایق های ولتاژ بالا معمولاً شامل طراحی الکتریکی، طراحی مکانیکی و طراحی عملکرد حرارتی است.
شکل برآمدگی های مقره بخشی از طراحی الکتریکی است. برآمدگی‌های{1}}چتر یا دامن{2} شکل روی سطح مقره برای محافظت در برابر باد و باران و بهبود ولتاژ مقاومت (یا فلاش اوور) در شرایط بارانی عمل می‌کنند. بخش دیسکی شکل (دیسک چتر) عایق تعلیق دیسک در مجموع به عنوان چتر (دیسک) نامیده می شود.
چتر و برآمدگی ها در مجموع به عنوان پشته های چتر شناخته می شوند. طراحی چتر و برآمدگی ها مربوط به طراحی فاصله خزش است. فاصله خزش یکی از ویژگی های مهم عایق های ولتاژ بالا-است. زیرا در اکثر موارد به خصوص در مناطق آلوده تعداد دیسک های عایق در یک رشته خط انتقال با عدم نیاز به فلاش اوور تحت ولتاژ کاری تعیین می شود و فاصله خزش یکی از عوامل مهم تعیین کننده ولتاژ فلاش اوور است و همچنین تعداد دیسک های عایق در رشته دکل را تعیین می کند. چگونه انتخاب کنیم؟ ابتدا تعداد دیسک های عایق را بر اساس فاصله خزش واحد مورد نیاز در زیر ولتاژ عملیاتی تعیین کنید و سپس با توجه به الزامات ولتاژ اضافی و سطوح مقاومت در برابر صاعقه بررسی و تنظیم کنید. یعنی هر چه فاصله خزش بیشتر باشد، ممکن است به دیسک های عایق کمتری نیاز باشد.
در عملکرد واقعی سیستم های قدرت، حوادث ناشی از مشکلات عایق سهم بزرگی را به خود اختصاص می دهد، به ویژه حوادث ناشی از آلودگی ناشی از آلودگی، که حتی خطرناک تر است.
