با تکامل سیستم های قدرت، فناوری پشت ترانسفورماتورهای جریان به پیشرفت خود ادامه می دهد. از اولین ترانسفورماتورهای نوع-هستهای{2}}آهنی گرفته تا ترانسفورماتورهای الکترونیکی دقیق امروزی، هم مفاهیم طراحی و هم فرآیندهای ساخت دستخوش پیشرفتهای چشمگیری شدهاند. ترانسفورماتورهای جریان سنتی در درجه اول به القای الکترومغناطیسی برای انجام تبدیل جریان متکی هستند. در حالی که از نظر ساختاری ساده هستند، اما از اشکالاتی مانند اندازه بزرگ، وزن سنگین و دقت رنج می برند که به شدت در برابر نوسانات دما و اشباع مغناطیسی حساس است.
در سیستم های قدرت مدرن، ترانسفورماتورهای جریان الکترونیکی در حال افزایش کشش هستند. این ترانسفورماتورها از حسگرهای الکترونیکی-ترکیب با فنآوریهای پردازش سیگنال آنالوگ یا دیجیتال- برای تبدیل دقیق جریانهای جانبی اولیه-به سیگنالهای ثانویه استفاده میکنند. آنها دقت بالا و سرعت واکنش سریع را ارائه می دهند و می توانند به طور یکپارچه با تجهیزات شبکه هوشمند ادغام شوند. علاوه بر این، ترانسفورماتورهای الکترونیکی بهبودهای قابل توجهی را در قابلیت مقاومت در برابر ولتاژ، ایمنی تداخل و پایداری طولانی مدت نشان میدهند که آنها را برای استقرار در محیطهای ولتاژ بالا و فوقالعاده{10} مناسب-میکند.
روند توسعه ترانسفورماتورهای جریان در درجه اول با تغییر به سمت هوشمندسازی، کوچک سازی و دیجیتالی شدن مشخص می شود. ترانسفورماتورهای هوشمند نه تنها قادر به اندازهگیری جریان، بلکه نظارت بر کیفیت توان در زمان واقعی، ثبت دادههای عملیاتی و برقراری ارتباط با سیستمهای راه دور هستند. طرح های کوچک وزن تجهیزات را کاهش می دهند و در نتیجه نصب و نگهداری آسان تر را تسهیل می کنند. معرفی فنآوریهای دیجیتال کارایی جمعآوری و پردازش دادهها را افزایش میدهد و یک پشتیبان بنیادی قوی برای شبکههای هوشمند و سیستمهای انرژی جدید ایجاد میکند.
