انتخاب ترانسفورماتور جریان (CT) مستلزم ارزیابی جامع عوامل مختلف از جمله شرایط عملیاتی واقعی سیستم قدرت، الزامات اندازهگیری یا حفاظت خاص و محیط نصب است. هدف اصلی اطمینان از دقت اندازه گیری و قابلیت اطمینان حفاظت است.
اولین مرحله تعیین جریان اولیه نامی و نسبت تبدیل است. به طور معمول، جریان اولیه نامی CT بر اساس حداکثر جریان بار خط انتخاب می شود، در حالی که دارای یک حاشیه ایمنی کافی برای جلوگیری از عملکرد طولانی مدت در شرایط اضافه بار است. نسبتهای تبدیل متداول شامل 200/5A، 500/5A و 1000/5A هستند. در حالت ایدهآل، جریان عملیاتی معمولی باید در محدوده 60 تا 80 درصد مقدار نامی قرار گیرد تا دقت اندازهگیری و قابلیت اطمینان فعالسازی سیستم حفاظتی تضمین شود.
در مرحله دوم، در نظر گرفتن کلاس دقت و همسویی آن با برنامه مورد نظر ضروری است. CT های مورد استفاده برای اندازه گیری انرژی معمولاً به دقت بالایی نیاز دارند-مانند کلاس های 0.2S یا 0.5-برای به حداقل رساندن خطاهای اندازه گیری. برعکس، CT های بکار گرفته شده برای حفاظت رله، دقت را در شرایط فعلی خطا و ویژگی های غیر اشباع اولویت می دهند. در نتیجه، کلاس های حفاظتی مانند 5P یا 10P اغلب انتخاب می شوند. علاوه بر این، باید به بار نامی (مقدار VA) توجه شود تا اطمینان حاصل شود که بار روی مدار ثانویه از حد مجاز CT تجاوز نمی کند.
در نهایت، قابلیتهای پایداری حرارتی و دینامیکی کوتاه مدت و همچنین شرایط نصب باید بررسی شوند. یک CT باید بتواند تأثیر جریانات مدار کوتاه-سیستم را تحمل کند. بنابراین، لازم است بررسی شود که جریان پایداری حرارتی و جریان پایداری دینامیکی آن دارای مشخصات مورد نیاز است. علاوه بر این، فرآیند انتخاب باید روش نصب (مانند-نوع پنجره، پست{7}}نوع، شینه-)، کلاس عایق، دمای محیط و شرایط ارتفاع را در نظر بگیرد تا از عملکرد طولانی مدت مطمئن و مطمئن اطمینان حاصل شود.